1 Thessalonicenzen 4:13-18
De opstanding bij Christus’ wederkomst
13 Maar ik wil niet, broeders, dat u onwetend bent ten aanzien van hen die ontslapen zijn, opdat u niet bedroefd bent zoals ook de anderen, die geen hoop hebben.
14 Want als wij geloven dat Jezus gestorven en opgestaan is, zal ook God op dezelfde wijze hen die in Jezus ontslapen zijn, terugbrengen met Hem.
15 Want dit zeggen wij u met een woord van de Heere, dat wij die levend zullen overblijven tot de komst van de Heere, de ontslapenen beslist niet zullen voorgaan.
16 Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan.
17 Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen opgenomen worden in de wolken, naar een ontmoeting met de Heere in de lucht. En zo zullen wij altijd bij de Heere zijn.
18 Zo dan, troost elkaar met deze woorden.
Troost elkaar
En zo zullen we altijd bij de Heere zijn.
Let op, een prikkelende uitspraak: ‘De zin van het leven is troost vinden in het feit dat er niet zoiets is als de zin van het leven.’ Ze komt uit de mond van cabaretier Tim Fransen. Wat hij hier zegt, staat haaks op wat Paulus schrijft. Tim zegt: het troost me dat het leven geen zin heeft. Paulus zegt: het troost me dat het leven zin krijgt. Hoe? Hoe krijgt het leven zin als de dood aan alles wat mooi en goed is een einde maakt? Het was een vraag die de gelovigen in Thessalonica bezighield. Zijn wij onze gestorven medegelovigen helemaal kwijt aan de dood? Missen zij nu de wederkomst van Christus? Het zijn wellicht geen vragen die wij hebben, maar zij wel. Paulus beschrijft dan dat de gestorven medegelovigen geen ‘achterstand’ hebben, maar dat zij eerst zullen opstaan. En dan, samen met alle gelovigen, ontmoeten zij de Heere Die terugkomt. Dat is in essentie de zin van het leven: de dood is overwonnen en wij zullen voor altijd bij de Heere zijn. Troost elkaar met deze woorden.